nl:archief2007:20070820_uitstapje_voogdijpupillen

20.08.2007 Uitstapje Voogdijpupillen

     

Tijdens ons verblijf in Suriname zijn we door de voogdij instelling uitgenodigd om met een uitstapje mee te gaan welke ze voor de voogdijpupillen hadden georganiseerd. Buiten de gehandicapte kinderen en kinderen onder de 5 jaar waren ze allen mee.
Dit alles is mogelijk omdat er een beetje armslag is door ons "financiële adoptie" project.
Afgelopen kerst heeft men de kinderen voor het eerst een "kerstdiner" kunnen aanbieden. De kinderen hadden nog nooit een kerstdiner gehad en wisten niet wat ze zagen, ook de versierde kerstboom maakte grote indruk de meeste kinderen hadden dat nog nooit gezien.

Met 2 busjes gingen we op weg. De kinderen kwamen uit verschillende kindertehuizen, pleeggezinnen en internaten. De meeste hebben een verhaal waar je intens verdrietig van wordt. Je merkte aan de kinderen dat ze hunkeren naar aandacht en liefde. Een van de meisjes sloeg op een gegeven moment haar armpjes om me heen en drukte haar snoetje tegen me aan. De hele dag door kwam ze zo regelmatig bij me, ze zei niet veel maar zocht gewoon wat warmte. Zij was daar niet alleen in, nadat de kinderen ons een beetje leerde kennen kwamen ze steeds vaker naar ons toe, tegen je aan staan, in het busje op je schoot gaan liggen, op een gegeven moment had ik 2 slapende stoere jongetjes op mijn schoot.

Het uitje had s’morgens een educatief aspect en s’middags werd er gezwommen.
Het educatieve was een bezoek aan Fort Amsterdam. Het fort werd gebouwd tussen 1734 en 1747 en vormde samen met andere forten de verdedigingslijn tegen binnenvallende vijandelijke vloten. Er staan nog altijd twee kruithuizen en de oude gevangenis, tegenwoordig maken dit deel uit van het openluchtmuseum. Veel plezier werd er beleefd aan het oude pantser voertuig waar de kinderen in en op mochten klimmen en een kijkje binnenin konden nemen.
Aansluitend ging de reis naar Mariënburg een voormalig suikerfabriek waar ook een stukje uitleg werd gegeven over de geschiedenis en belangrijkheid van deze plaats.

Daarna was het richting zwembad waar de kinderen een heerlijke warme maaltijd kregen aangeboden. Er werd gesmuld en gedold in het water het was één groot feest!
Ze vermaakte zich opperbest. Als je deze beschadigde kinderen zo ziet genieten dan wordt je blij en warm van binnen.
Moe en voldaan werden de kinderen aan het eind van de middag weer naar “huis” gebracht. Voor ons was dit een beetje een dubbel gevoel enerzijds blij dat deze kinderen zo’n fijne dag hebben gehad anderzijds een machteloos gevoel, je probeert deze kinderen en de kindertehuizen te ondersteunen maar wat deze kinderen werkelijk nodig hebben, liefde en aandacht kan je ze niet geven. Ja, even, op zo'n moment, even een knuffel, hun handje vast houden, aai over hun bolletje geven. Maar meer ook niet.
Als je weet dat in de kindertehuizen vaak één leidinggevende is met 1 hulp op 25 en meer kinderen ( soms zelfs met 75 kinderen), dan kan je, je voorstellen dat deze kinderen een hoop aandacht en liefde te kort komen, ondanks alle goede bedoelingen, men kan niet anders!

Graag wil ik al degene dank zeggen die meehelpen deze kinderen te ondersteunen want hierdoor is er net iets meer mogelijk en konden de kinderen genieten van een dagje uit!
Hartelijk Dank

Clara Anbeek
     
     
      


Paginahulpmiddelen

Gebruikershulpmiddelen