nl:archief2008:20080402_in_benschop_staat_suriname_centraal

02.04.2008 In Benschop staat Suriname centraal























 

Onze TomTom wijst ons ook vandaag weer feilloos de weg naar het centraal magazijn in Benschop. We kunnen de weg inmiddels wel dromen, maar toch...... altijd handig om te weten hoe laat je aan gaat komen. In de verte zien we het 40 foot witte ‘gedrocht’, waar we vandaag een robbertje mee gaan vechten, blinken in een opkomend zonnetje. Een zonnetje dat wel zijn best doet, maar niet àl te overtuigend overkomt.
 
De nog vroegere vogels dan wij ontvangen ons hartelijk, en de lichte spanning die altijd vooraf gaat aan deze dag, is onmiddellijk verdwenen. Spanning, vraagt u zich af? Jazeker, spanning! Ondanks het feit dat deze container-inpakdag zich ieder jaar twee keer voltrekt, en wellicht dit jaar drie keer, blijft het een uitdaging en een kleine logistieke crisis. Hoeveel vrijwilligers mogen we verwachten, komen ze op tijd, wordt de container wel op tijd geleverd, is er voldoende koffie, thee en frisdrank voor iedereen? Dit is een kleine greep uit de zaken die spelen rondom de container-inpakdag. En dan uiteraard de zorg omtrent iets dat we absoluut niet in de hand hebben en dat is Pluvius (de bijnaam van de Romeinse oppergod Jupiter als regengever). Die lijkt ons op voorhand goedgezind te zijn.
 
Het belooft een dag te worden met een ‘verguld’ randje. Als alles volgens plan verloopt worden wij vandaag met een bezoek vereerd door de Consul Generaal van de Republiek Suriname, Mevrouw Drs. L.W.E. Truideman. Sinds enkele maanden heeft het bestuur van Stichting Corantijn contacten met deze zeer innemende en enthousiaste vertegenwoordigster van Suriname in ons land. Zij is zeer benieuwd naar het werk van de stichting en wil met eigen ogen waarnemen hoe er belangeloos door de vele vrijwilligers op deze dag gewerkt wordt. En dit alles ten behoeve van haar minder bedeelde landgenoten.
 
Maar eerst de handen uit de mouwen. Teus wijst de inmiddels in grote getale aanwezige vrijwilligers (ca. 30), die weer van heinde en verre gekomen zijn, waar de goederen staan die ingepakt moeten gaan worden. Rob Jansen, die gekscherend onze eigen blanke Surinamer wordt genoemd vanwege zijn enorme betrokkenheid bij de stichting en het land Suriname, is ook aanwezig om met name het inpakgedeelte in de container zelf, gecoördineerd te krijgen. Al snel komt een logistiek proces op gang dat zijn weerga niet kent. Het gevecht met de kubieke meters en de race tegen de klok is begonnen, en zàl en mòet door ons gewonnen worden vandaag.
 
Rollators, rolstoelen, fietsen (waaronder twee prachtige bakfietsen), boeken, meubels, kasten, leermethoden en vele pakketten ‘vulmiddel’ in de vorm van kleding en incontinentie- en stomamaterialen, vinden gestaag hun weg in de container. Elk gaatje lucht moet gedicht worden, want in dit geval is lucht letterlijk veel geld waard. De spieren rollen, zweetdruppeltjes parelen op de voorhoofden en hier en daar wordt een welgemeende zucht geslaakt.
 
Net als enkele medewerkers langzaam hun gedachten richting lunchtijd laten gaan, komt er een blinkend zwarte Mercedes met een kenteken CC (= Corps Consulaire) voorrijden. De chauffeur opent het achterportier en uit de wagen stapt de Consul Generaal van de Republiek Suriname, die met een brede glimlach en uitgestoken hand het ontvangstcomité, in de vorm van het bijna voltallige stichtingsbestuur, tegemoet loopt. De komende 1 ½ uur wordt ze rondgeleid, maakt ze een praatje met bestuur en vrijwilligers en wisselt ze van gedachte met Willem Scherpenzeel, die, ondanks zijn drukke werkzaamheden, voor de gelegenheid ook is gearriveerd. De Consul Generaal en haar chauffeur deinzen er zelfs niet voor terug om samen met ons een inmiddels traditie geworden kroket te verorberen. Na afloop van het bezoek geeft ze aan onder de indruk te zijn van wat ze vandaag heeft gezien en wenst ons alle succes met het verdere verloop van de dag. Wij waarderen het enorm dat ze kans heeft gezien om in haar drukke bestaan tijd vrij te maken voor onze stichting.
 
Gelaafd en gesterkt beginnen we aan de eindspurt. We zetten de turbo op onze werkzaamheden omdat er heel langzaam toch wat druppels beginnen te vallen. Maar als snel is het einde in zicht en worden er al weer wat artikelen, die op de oprit staan, terug vervoerd naar de opslag, omdat hiervoor bij nader inzien geen plaats meer is.
Klokslag 15:00 uur sluit Rob Jansen de deuren van de tot de nok toe gevulde container. De traditionele teamfoto wordt gemaakt en voldaan praten we na, onder het genot van enkele versnaperingen.
 
Wij lopen naderhand nog even door de inmiddels wat legere opslagruimtes en moeten constateren dat er weliswaar veel is weggezet, maar dat er ook nog genoeg is blijven staan. De volgende container is een zekerheid en ook dat geeft weer een goed gevoel.
 
Het is fantastisch dat weer vele handen uit de mouwen zijn gegaan om al die materialen te verzamelen, alles deugdelijk in te pakken (hiervoor ontvangen we vanuit Suriname regelmatig complimenten!) en dan op een dag als vandaag de container ermee te vullen.



HARTELIJK DANK allemaal!!
 
Jullie geven door mee te helpen in dit werk blijheid en geluk in vele harten van onze zusters, broeders en medemensen in Suriname!! Wat in liefde is gedaan zal nimmer vergaan.
 
Uit het gedicht ‘De zin van het bestaan’ van Frits Deubel komt de volgende prachtige tekst:
 
Wat is de zin van het bestaan?
Ik denk, door ’n dienend leven
veel hulpelozen nieuwe zin
aan hun bestaan te geven.
Dan werkt het als een boemerang,
want dienstbaarheid baart zegen.
Hetgeen je aan de ander doet,
kom je ook zelf weer tegen!
  
Tot de volgende container-inpakdatum: 5 juni 2008
 
Marion en Gerrit
Gemeente Amstelveen
    
     

     


Paginahulpmiddelen

Gebruikershulpmiddelen