nl:archief2009:20090405_ervaringen_van_nieuwe_helpers_bij_het_laden_van_de_container

05.04.2009 Ervaringen van nieuwe helpers bij het laden van de container

Na het laden van de container op 12 maart 2009 hebben we een aantal nieuwelingen gevraagd om hun ervaringen voor ons op papier te zetten. Hieronder volgen twee verslagen.
 
Mijn ervaringen met Benschop.
Al eens eerder ben ik in Benschop geweest, in de tijd van de rugzakkenactie. Maar ik had nog nooit meegeholpen om een container te laden.
 
De 12e maart vertrokken wij met ons vieren om 7:00 uur s’ morgens vanuit Veendam. Het weer was redelijk, helaas later op de dag werd het steeds miezeriger. Toen we aankwamen om ongeveer tien uur waren er al vele helpers vanuit alle hoeken van ons landje. De container was er ook al.
 
Wat een enorme grote, dat had ik niet verwacht!
 
We hebben gesjouwd en gestouwd om elk hoekje vol te krijgen. Ook waren er die de koffie verzorgden en een warme hap. Nogmaals bedankt daarvoor, het was heerlijk !!!
 
Het viel me op dat je op zo’n dag niet alleen hoeft te sjouwen, maar er moet ook heel veel ingepakt worden aan kleding. Dat wordt gebruikt om de gaten mee op te vullen in de container.
 
Als ik een vrije dag kan krijgen op 11 juni, dan hoop ik weer van de partij te zijn.
 
Groetjes, Tinie
 
Donderdag 12 maart 2009
Zonder files te zijn tegen gekomen bereikte ik Benschop (met behulp van de TomTom) waar ik de container al zag staan. Broeder Teus Anbeek kwam ik op het erf tegen en wees mij waar ik eerst maar koffie mocht drinken. Binnengekomen werd ik als nieuweling hartelijk door diverse broeders en zusters verwelkomd. Een klein probleem, de verkeerde container was gestuurd we moesten maar even tot 12:00 uur wachten op de nieuwe…………….
 
Na enige telefoontjes en de hulp van de lieve God, kregen we groen licht, er kon worden gestart. Ook Apostel Pos mochten we als helpende hand begroeten, en we constateerden dat hij nog over een prima conditie beschikt, want er moest wel worden gesjouwd. Diverse nachtkastjes voor een ziekenhuis, tafeltjes en stoeltjes voor scholen, kleding en heel veel dozen belandden in de container. We werden goed in de gaten gehouden want als je te lang bezig was werd je naar de koffie gestuurd om even uit te rusten.
 
Ondanks dat het soms een beetje begon te regenen liet ons goede humeur ons niet in de steek, dit zal natuurlijk ook gekomen zijn door de heerlijke snert die op ons stond te wachten. Ook mochten we genieten van pom, dit is een Surinaams feestgerecht, gemaakt door een, van afkomst, Surinaamse zuster. Ook stond er een grote doos met fruit, dit was een gift van de plaatselijke supermarkt, waarvoor nogmaals dank, SUPER!
 
Op zo´n dag besef je hoe goed we het hebben hier in ons land. Ook al klaag ik zo af en toe, denkend aan de verhalen die ik hoorde van de familie Anbeek, moet ik me dan flink schamen. Er is nog heel veel nodig in Suriname, het is er, zo ik hoorde, niet beter op geworden. Voor ons een kleine moeite om oren en ogen open te houden, misschien komen we iets tegen wat in Suriname heel bruikbaar is. Voorbeeld: er werd een brancard op wieltjes in de container geladen, in mijn ogen was het een brancard uit het jaar 0 (nul) die volgens mij allang op de vuilnisbelt hoorde.“Wat zullen ze daar blij mee zijn! zei Clara Anbeek.
Ik heb mijn mond toen maar gehouden………………………….
 
Het was een hele fijne dag samen, en ik heb op deze dag geen enkele wanklank gehoord.
 
Toen we naar huis gingen kregen we een roos mee, daar zat een briefje bij waar op stond:
Liefde
Het Goddelijkste geschenk
Dat een mens kan bezitten,
Als het een geven van zichzelf is!
 
Ik had een blij gevoel toen ik naar huis ging. Samen met je zusters en broeders iets voor anderen te hebben gedaan. Menselijk gesproken heeft deze dag je iets gekost namelijk een snipperdag en benzine. Dat zijn maar materialistische dingen.
Deze dag heeft mij laten beseffen hoe rijk ik ben.
 
Guus Voorhorst
Deventer


Paginahulpmiddelen

Gebruikershulpmiddelen