nl:archief2011:20110315_container_laden_10maart2011

15.03.2011 Overpeinzingen bij laden container





Vandaag, donderdag 10 maart 2011, begint de dag vroeg voor de vrijwilligers die de container in Benschop gaan laden. Van heinde en verre komt men aangereisd. Niet alleen per auto maar ook met de bus helemaal uit Rotterdam!
Het ziet eruit alsof het een mooie dag wordt, ook al wordt er door de weerman voor de middag wat spatjes regen verwacht.

We beginnen de dag met koffie en lekkers, Grunneger kouke.
Er zijn vandaag ook een aantal nieuwelingen die mee gaan helpen.
Wat ik zo geweldig vind in Benschop is dat niemand buiten de groep staat. Wie er ook komt iedereen is welkom en wordt direct meegetrokken in de grappen en grollen die we tijdens het werken onderling met elkaar uithalen. Alsof je er altijd al bij bent geweest!

Er wordt keihard gewerkt. Het doel is om één hal helemaal leeg te maken. Er wordt van alles versleept van de schuren naar de container die aan het begin van de weg staat. Om eens iets op te noemen: schoolmeubilair, fietsen, dozen incontinentiemateriaal, pakken luiers, medische hulpmiddelen, speelgoed, pakken kleding, kasten, stoelen, sta-op-stoelen, matrassen, lichtbakken, etc., etc.. Teveel om te vertellen eigenlijk!

Onze vaste sponsor Vers-markt Jan Jongerius uit Hilversum schonk twee dozen fruit (peren, appels, mandarijnen, druiven en bananen) voor de hongerige magen.
Roma Flier-Djojosoedarmo uit Zeist verraste ons tijdens de lunch met een Surinaams Javaanse lekkernij: broodjes telor kerrie die ze ´s morgens vroeg voordat ze naar Benschop kwam had staan klaarmaken. Even bedenken…..een saus maken, 70 eieren koken en krokant bakken en marineren in de saus. En daarna aan de bak in Benschop….wat een energie!

Aan twee nieuwelingen heb ik gevraagd om in een klein stukje hun overpeinzingen over deze dag op papier te zetten.

Mijn indrukken van donderdag 10 maart bij Stichting Corantijn
Vroeg uit de veren want er ligt een dag van hard werken voor me. Het is de tweede keer dat ik bij het inpakken van de container aanwezig ben. Van de vorige keer herinner ik me dat je dat aan het eind van de dag wel voelt.

Om 9:00 uur beginnen we te lopen en aan het eind van de middag is er één groot gedeelte van de schuur leeg en de container vol. Het is erg gezellig met elkaar en ik voel me er dan ook gelijk op mijn gemak.
Aan het eind van de dag heb ik een voldaan gevoel en ben ik behoorlijk moe! De volgende morgen zijn mijn benen vol blauwe plekken en spierpijn is overal voelbaar.
Ik kom zeker nog een keer helpen en ga nu in mijn vrije tijd sjaaltjes breien waarvan een percentage van de opbrengst naar Stichting Corantijn gaat.

Vriendelijke groeten van Joke Hoogebeen

Impressie container laden
Na Clara en Teus Anbeek al eens eerder te hebben beloofd ook eens te komen laden was het er nu toch van gekomen. We waren al bij de kinderen en kleinkinderen in Culemborg; dat kwam dus mooi uit. Clara had gezegd dat ze er om negen uur zouden zijn. Ik dus om half negen op weg naar Benschop. Het ritje van normaal hooguit 20 minuten werd door de files ruim een uur. Dat was dan ook, behalve nog een blauwe nagel, de enige tegenvaller die dag. Het werd een blijde ontmoeting met mij bekende en onbekende zusters, broeders en “gasten”. Ze kwamen uit alle hoeken van ons land; van Hoogezand, Groningen en Heerenveen tot Terneuzen en van Andijk en Rotterdam tot Apeldoorn en alles wat daar zo ongeveer tussen ligt. Ik kon me zelfs nog herinneren waar De Kwakel ligt. Maar ook waren alle leeftijden aanwezig, hoewel de 65+ ers de meerderheid vormden. Gemis was er ook, Districtsapostel Pos was ook altijd van de partij; dus met z’n allen zijn vrouw een kaart gestuurd. Voor de inwendige mens werd goed gezorgd. Je zou alleen daarvoor al komen. In een prima sfeer werd de container geladen. Het materiaal werd uit alle hoeken en gaten (lees alle hokken en stallen) omhoog naar de weg geduwd en gesleept. Naar de container die half op de weg half in de berm stond. Gelukkig is er aan deze kant van de wetering vrijwel geen verkeer. Even leek het zoals was voorspeld te gaan regenen; dat konden we niet gebruiken met al dat materiaal op straat. Ik denk dat de lieve God toen de weergoden heeft toegesproken met als gevolg dat, hoe het ook heeft gedreigd, het droog is gebleven. Je zou verwachten met gemiddeld zo’n vier “ladingmeesters” en de vele andere “ladingspecialisten” dat die elkaar regelmatig in de weg zouden lopen of het met elkaar oneens zouden worden. Nee hoor met allen het zelfde doel voor ogen werd de container tot het laatste gaatje gevuld en elk stukje ruimte benut. In Suriname is het alom bekend: “Oh, een container van Corantijn? Daar zit geen lucht meer in!”. Onvoorstelbaar wat je allemaal in zo’n ding kan stouwen. Ik heb het even opgezocht; in een 40ft container van 12 meter lengte gaat 67,5 kuub (M³). Rond half vier was de klus geklaard. Met een gezellig kopje thee of koffie kon wat worden nagepraat, afscheid genomen en weer voldaan huiswaarts worden gekoerst.
Afijn, mocht je jezelf ook al eens hebben voorgenomen een Corantijn container te laden, doe dat dan maar! Je hebt een prima dagje uit, het kost je geen entree, hooguit wat kilometers als je al geen lift kan krijgen en een goed humeur, anders zorgen de anderen daar wel voor.

Hartelijke groeten, Dick Wielenga

Hebben we ons doel bereikt? JA!
Om 15:00 uur toen de container gesloten werd was de hal op een klein stukje na helemaal leeg!! Grote klasse!
De spatjes regen? Niet gezien!
Maar als jullie goed kijken naar de foto waarop we voor de container staan dan is het duidelijk dat er erg veel wind stond, en dat was niet de lekkere warme bries die we uit Suriname kennen maar een snoeiharde, ijskoude storm uit Nederland.

Geweldig, wat een kanjers waren er weer aan het werk!!
Een dikke brasa (Surinaamse knuffel) voor jullie allemaal!

Ik weet zeker dat jullie harde werk grote blijdschap geeft bij al die mensen in Suriname voor wie deze hulp bestemd is.

Marion van Berkum






Paginahulpmiddelen

Gebruikershulpmiddelen