nl:archief2013:20130110_bezoek_suriname_2012

08.01.2013 Verslag bezoek Suriname



Lieve allemaal (en daar bedoel ik een ieder mee die Stichting Corantijn een warm hart toedraagt in welke vorm dan ook),

Er is ons verzocht een verslagje te schrijven over ons laatste bezoek in Suriname.

Wij, Rini, Marcel en Cees van der Wulp, zijn van 7 november tot 4 december in Suriname geweest. In deze tijd, de droge tijd, in Suriname, waar het wel erg heet was, tussen de 35 en 40 graden Celsius dagelijks. In vergelijking met ons koude kikkerlandje is het wel van het ene in het andere extreme.

Bij aankomst werden wij weer op de hartelijke Surinaamse wijze begroet. Twee dagen later hoorden wij van Clara & Teus Anbeek dat op vrijdag 9 november de container, welke wij in Nederland geholpen hebben met laden, aankwam en gelost zou worden. Bij aankomst op de plaats waar wij zouden uitladen was men al met man en macht bezig. En niet te vergeten in deze hectische warmte was het enorm zweten en drinken, maar wat ons opviel is dat het met enorm veel vreugde gedaan werd.

Vol overgave zijn wij begonnen met helpen. Na een klein uurtje waarin wij al vele malen gerust hadden waren wij echt op en moesten wij het rustig aan doen anders zouden wij het paard achter de wagen gaan spannen, fysiek gesproken natuurlijk.

Wij hebben daar natuurlijk Clara & Teus voor het eerst ontmoet na onze aankomst. Zij waren al enkele weken in Suriname en waren al aardig geacclimatiseerd maar uiteraard ook voor hen was het ontzettend heet maar zij gingen onverstoord door met alles.

Verschillende keren zijn wij uiteraard met elkaar opgetrokken, samen met Rob Jansen (dit is onze contactpersoon voor Stichting Corantijn in Suriname, echt onmisbaar), althans voor de tijd die zij hadden. Zij zijn echt ontzettend druk met alles. Samengevat zijn ze vier weken daar geweest en hebben eigenlijk geen dag voor zichzelf gehad. Alles was voor Stichting Corantijn, echt het zijn keien en niets was hun teveel (dit mag ook wel eens gezegd worden).

Op het moment dat zij weer naar huis gingen waren wij er nog twee weken. Er moesten nog bezoeken worden afgelegd waar Clara en Teus geen gelegenheid meer voor hadden en ons werd gevraagd of wij dat wilde doen.

Wij hebben dat natuurlijk met heel veel liefde en overgave gedaan en lieve allemaal, wij zouden het u gunnen om dat ook te ervaren wat een vreugde en dankbaarheid je ontmoet.

Ook hebben wij voedselpakketten uitgedeeld aan echt arme mensen en die zijn er in overvloed, echt zij hebben niets, er zijn er die wekelijks alleen rijst eten. En dan mag je hun een pakketje geven waar wat olie en bruine bonen inzitten nou dat was een feest en dan ook nog een blikje sardientjes enz. De dankbaarheid was zo groot dat tot tranen toe gereageerd werd. Dus lieve allemaal een ieder die aan het voedselproject meegedaan heeft het is enorm goed terecht gekomen.U hebt alle ontzettend veel zegen bereid!!!!!!!!

Wij hebben ook nog een drietal bijzondere scholen bezocht. Dit zijn scholen met leerlingen die een beperking hebben en zij krijgen echt niets van de overheid in Suriname.

Er was ons gevraagd om voor twee scholen een kopieerapparaat te kopen en bij hen te brengen. Toen wij bij de eerste school kwamen vlogen ze ons letterlijk en figuurlijk om de nek en staken hun dankbaarheid niet onder stoelen of banken. Lieve allemaal, wij waren enorm geƫmotioneerd om zulke blijde en dankbare mensen te zien.

Het hoofd van de school vertelde ons; nu hoeven wij niet meer bij de buren te kopiƫren en 10 cent per kopie te betalen, wat zijn wij nu gezegend.

Overal waar wij kwamen of het nu om wat boekjes ging of wat sportmateriaal voor een school, het was van harte, harte, harte welkom en de dankbaarheid was onvoorstelbaar.

Als u dit leest is het maar een klein beetje maar er wordt zoveel gedaan en als je bovenstaande hoort of meemaakt dan wordt je alleen maar gemotiveerd om nog meer je best te doen.

Wij willen dan ook allen die hun hart aan Suriname gegeven hebben dank zeggen dat wij dit hebben mee mogen maken en wij willen u raden blijf het doen want ze hebben ons zo hard nodig en nogmaals onze dank.

Dit was maar een klein stukje, wij zouden nog veel meer kunnen schrijven. Vanuit ons geloof zijn wij trots om nieuw-apostolisch te zijn. Dat er vanuit onze kerk en de stichting met zoveel lieve vrijwilligers en donoren zoveel goed gedaan wordt, dank, dank, dank, u wel.


Rini, Marcel en Cees van der Wulp


Paginahulpmiddelen

Gebruikershulpmiddelen